سلول های بنیادی در درمان بی اختیاری ادرار

بیش از ۲۰۰ میلیون بیمار در جهان از بی اختیاری ادرار رنج می برند. بی اختیاری ادرار اغلب در زنان میانسال دیده می شود که علت اصلی آن اختلال در عضله مخطط اسفنکتر پیشابراه و عضلات حمایت کننده مجاری ادرار است و در صورت درمان نشدن می تواند سبب اثرات منفی روحی روانی و انزوای اجتماعی در فرد مبتلا و نیز تحمیل هزینه های اقتصادی بر جامعه شود.

شایع ترین نوع بی اختیاری، بی اختیاری استرسی ادرار است که هنگام هرگونه فعالیتی که باعث افزایش فشار داخل شکم شود، رخ می دهد. این حالت می تواند هم در مرد و هم در زن و در تمام سنین به وجود آید، هرچند در مردان بندرت رخ می دهد. این نوع بی اختیاری شایع ترین نوع در زنان مسن است و از عوامل خطر ایجاد کننده آن می توان به بالاتر رفتن سن از ۴۰ سال، تعداد بارداری، تعداد زایمان های واژینال و سابقه هیسترکتومی اشاره کرد.

معمولا درمان های دارویی در برطرف شدن علائم بی اختیاری استرسی ادرار اثر چندانی ندارند و تزریق مواد حجم دهنده به حالب و مثانه به عنوان یک روش غیر جراحی ضمن آن که عوارضی به همراه دارد از میزان پاسخ کمتری نیز برخوردار است و بالاخره روش های جراحی نیز علاوه بر عوارض در ۳۰ تا ۵۰ درصد موارد با شکست درمان و عود بیماری همراه هستند.

 امروزه سلول درمانی به عنوان یکی از روش های ایمن و موثر در درمان این بیماری مطرح است. تزریق سلول های بنیادی عضله می تواند موجب تقویت عضلات اطراف اسفنکتر شود و مشکل بیمار را برطرف کند. در مطالعه ای که برای درمان بی اختیاری چنین بیمارانی در مرکز سلول درمانی رویان طراحی شده، از سلول های عضلانی برای تقویت مجاری ادراری استفاده می شود. برای این منظور از بیماران انتخاب شده، ابتدا یک بیوپسی عضله انجام می شود و سلول های بنیادی عضله (سلول های اقماری) جدا شده و کشت می شوند. سپس سلول های کشت شده در محل اسفنکتر تزریق می شوند. از مجموع ۱۱ بیمار تحت مطالعه،  (۴۵%) ۵ بیمار کاملا بهبود یافته، (۳۶%) ۴ بیمار بهتر شدند و (۸%) ۲ بیمار پاسخ ندادند. در این مطالعه هیچ عارضه جانبی مربوط به درمان مشاهده نگردید.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *