مبارزه با سرطان با استفاده از سلول های ایمنی

سلول‌های ایمنی و سرطانبا وجود چندین دهه‌ تحقیق و هزینه های هنگفت آزمایش‌های بالینی، هنوز برای بیماران مبتلا به سرطان، شیمی‌درمانی تجویز می شود که غیراختصاصی است و با وجود اینکه سلول‌های سرطانی را می‌کشد، به نوعی باقی بافت ها بدن را نیز از بین می‌برد. هنوز هم رساندن داروها به سرطان و به درون تومور چالشی بزرگ است که در نهایت یا در اندام‌های دیگر انباشته می‌شوند، یا با ادرار خارج می‌شوند، که روشی کاملاً بیهوده است. پس محققان دریافته اند که به سیستم دارورسانی بهتری احتیاج است و به جای استفاده از ساخت دست بشر، بهتر است از طبیعت استفاده کنیم. سلول‌های ایمنی وسایل نقلیه همه‌کاره‌ای هستند که از طریق عروق خونی و لنفاوی در بدن در حال گردش اند، و کمی بعد از وقوع آسیب یا بیماری خود را به زخم می‌رسانند. پس سلول‌های ایمنی می توانند به عنوان گزینه مناسبی برای رساندن دارو به جهت بهبود بعضی از بزرگترین چالش­ها در بیماری در نظر گرفته شوند.

از آنجاییکه دلیل۹۰٪ مرگ و میر ناشی از سرطان با متاستاز یا گسترش و مهاجرت سلول های سرطانی در بدن، مرتبط است. پس با جلوگیری از متاستاز می توان مانع از پیشروی سرطان شد. در مطالعه ای محققان از سلول‌های ایمنی برای هدف قرار دادن یکی از بزرگ‌ترین چالش های سرطان استفاده کرده اند. برای انجام این تحقیق، از ذرات نانویی فسفولیپیدی از جنس غشا سلول استفاده شده است که از همان جنس غشا سلول می باشد  و دو مولکول خاص افزوده شدند به نام های «e-selectin» که باعث اتصال ذرات نانو به سلول های ایمنی می­شود و «trail» یا دنباله که همان بخش دارویی است که وظیفه از بین بردن سلول‌های سرطان را به عهده دارد و آسیبی به سلول‌های سالم بدن نمی­رساند.

الیزابت واین، دکترای مهندسی زیست پزشکی در مطالعه­ای نقش سلول­های ایمنی در پیشرفت سرطان و توانایی حمل دارو را بررسی کرد. این مطالعه در دانشگاه کورنل نیویورک انجام شد و توسط موسسه جهانی تحقیقات سرطان مورد حمایت مالی قرار گرفت. در این مطالعه ذرات نانو ترکیبی همراه با e-selectin و trail، به مدل موشی تزریق شدند، ذرات نانو تقریباً بلافاصله به سلول ها ایمنی متصل شدند. جهت شبیه سازی روند متاستاز، سلول های سرطانی به مدل موشی تزریق شدند. نتایج نشان دادند در گروه درمان شده، بیش از ۷۵ درصد سلول‌های سرطانی تزریق شده در همان ابتدا کشته شدند و پس از دو ساعت تنها ۲۵ درصد سلول های سرطانی باقی ماندند. همچنین مشخص شد که در حیوانات درمان شده تومورهای اولیه کوچک‌ تر شده بودند، سلول‌های سرطانی کمتری در جریان خون بودند، و تقریباً هیچ توموری در اندام‌های دورتر به وجود نیامده بود.

بنابراین با استفاده از سلول های ایمنی به عنوان حاملین داروها می توان تومورها را مستقیما هدف قرار داد و از پیشرفت سرطان جلوگیری کرد. محققان بر این باورند که در آینده از سلول های ایمنی برای رساندن داروهای مناسب بعد از ایجاد ضایعات نخاعی استفاده کنند یا دارو را از سد خونی مغزی عبور داده تا بیماری‌های پارکینسون یا آلزایمر را درمان کنند.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *