کشف علت ناکارآمدی راه های درمانی سندرم میِلودیسپلاستیک

MDS سندرمسلول های خونی بدن توسط سلول های بنیادی خونساز در مغز استخوان تولید می شوند، این سلول های بالغ می توانند سرطانی شوند و یا  به سلول های بنیادی تبدیل شوند. هنگامی که سلول های بنیادی خونساز به روش های خاصی تغییر می کنند سلول های بنیادی آسیب دیده ای به نام سلول های بنیادی پیش لوکمیایی به وجود می آیند که نوعی بیماری pre-leukemic به نام سندرم میِلودیسپلاستیک (MDS) را ایجاد می کنند. سندرم  MDSبه تنهایی، یک بیماری مزمن است که منجر به نشانه های آنمی می شود. در مراحل اولیه،  MDS معمولا با مراقبت های پزشکی مدیریت می شود. با این حال، همراه با پیشرفت بیماری، از هر سه مورد از MDS حدود یک مورد با خطر بالا به لوسمی میلوئید حاد (AML) تبدیل خواهد شد، که یک نوع بسیار خطرناک از سرطان خون است و می تواند کشنده باشد.

با وجود پیشرفت های علمی، هنوز درمان مناسبی برای MDS وجود ندارد و استراتژی های فعلی عبارتند از شیمی درمانی و پیوند مغز استخوان، که به نظر می رسد درمان قطعی نباشند. شیمی درمانی در برابر سلول های بنیادی سرطانی ناکارآمد است و همچنین پیوند مغز استخوان مستلزم طولانی شدن مدت زمان بستری فرد بیمار می باشد و می تواند عوارض جانبی داشته و برای اکثر بیماران مبتلا به MDS  که مسن تر یا ضعیف تر هستند مناسب نیست. به گفته کریگ جردن “درمان های جاری برای MDS به طور خاص برای سلول های بنیادی بدخیم طراحی نشده اند و هنوز درمان قطعی برای آن وجود ندارد.”

داستان با یک پروتئین به نام CD123 آغاز می شود. تحقیقات  قبلی نشان داده است که سلول های بنیادی AML تمایل دارند مارکر CD123  را بیان کنند. محقق اصلی و نخستین نویسنده این تحقیق، برت استیونز پیشنهاد کرد CD123  نیز ممکن است در بیماران مبتلا به MDS تشخیص داده شود و بنابراین به عنوان نشانگری برای تشخیص سلول های بنیادی MDS از سلول های بنیادی طبیعی عمل می کند. تغییرات ژنتیکی که در سلول های بنیادی CD123+  ایجاد می شود به این صورت است که ریبوزوم ها در این سلول ها پروتئین های بیشتری نسبت به حالت طبیعی، تولید می کنند. لازم به ذکر است که این سلول های بنیادی پیش لوکمیایی، ساخت بسیاری از پروتئین ها را بدون ایجاد سلول های بیشتر انجام می دهند. این امر حائز اهمیت است چرا که شیمی درمانی برای کشتن سلول هایی که به سرعت در حال تقسیم هستند طراحی شده است درحالیکه این سلول های بنیادی پیش لوکمیایی CD123 +، به سرعت در حال تقسیم نمی باشند و در برابر شیمی درمانی مقاومت می کنند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *