سلول درمانی در نارسایی قلبی

قلب با انقباض و انبساط  مداوم خود خون را جهت تامین اکسیژن و مواد غذایی مورد نیاز به تمام اعضای بدن می رساند. قلب یک فرد ۶۰ ساله بی وقفه و بدون خستگی ۲۰ میلیارد بار در طول عمر او تپیده است. با این حال عواملی مانند تصلب شرایین و ایجاد لخته در مسیر عروق منجر به قطع خون رسانی و ایسکمی عضله قلب می شود. این گرفتگی کوتاه باعث می شود در حدود یک میلیارد سلول عضله قلبی از بین برود. به رغم پیشرفت های اخیر در علم پزشکی از هر ۵ بیمار مبتلا به سکته قلبی یک بیمار در عرض ۵ سال به نارسایی قلبی دچار می شود. سلول درمانی جهت ترمیم بافت قلبی ازبین رفته، یکی از روش ها در نارسایی قلبی بوده و در مقایسه با روش های جراحی مانند پیوند قلب باز و ایجاد مسیر فرعی خونرسانی بسیار کارآمد تر است.

مطالعه سازوکارهای ترمیمی در بدن نشان می دهد که اغلب بافت های بدن به دنبال هر عارضه ای که منجر به از دست دادن بخشی از بافت می شود مانند زخم در پوست با تحریک سلول های باقیمانده و تکثیر آنها می توانند باعث ترمیم در آن بافت شوند. مطالعات صورت گرفته نشان می دهد که در بافت قلبی روزانه تعداد زیادی از سلول های پیر توسط سلول های جوان تر جایگزین می شوند. سلول هایی که در قلب باعث ایجاد ترمیم می شوند سلول های بنیادی قلبی نامیده می شوند که با تکثیر خود موجب افزایش خون رسانی و ترمیم عضلات قلبی از دست رفته می گردند. مطالعات جدید نشان می دهد که سلول های بنیادی مغز استخوان می توانند در تشکیل سلول های قلبی دخالت داشته باشند.

مطالعات بر روی موش ها نیز ثابت کرد این سلول ها علاوه بر افزایش سلول بنیادی مقیم عضله ی قلبی در ترمیم بافت قلب نیز موثرند. استفاده از سلول بنیادی بزرگسال روش جایگزین مناسبی در ترمیم عضله قلبی در بیماران مبتلا به سکته حاد قلبی است. به نظر می رسد سلول هایی که واجد شاخص CD133 بوده یکی از انتخاب های مهم در این خصوص می باشند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *