تفاوت سلول درمانی و PRP

پلاسمای غنی از پلاکت PRP فرآورده بیولوژیکی شامل حجم اندک پلاسما و پلاکت تغلیظ شده است. پلاکت ها اجسام کوچک بدون هسته و حاوی پروتئین های فاکتور رشد می باشند، فاکتور های رشد مشتق از پلاکت ها می توانند بر رشد و تمایز سلولی اثر گذاشته و به منظور تسریع روند طبیعی مورفوژنز و ترمیم مورد استفاده قرار گیرند. پلاکت ها از سلول های بزرگی بنام مگاکاریوست ها، در مغز استخوان منشأ می‌گیرند، به این صورت که سیتوپلاسم این سلول ها تقسیم شده و این قطعات سیتوپلاسمی که همان پلاکت ها هستند در مغز استخوان رها می‌شوند.

در گذشته پلاکت ها در انعقاد خونریزی زخم ها استفاده می شدند و امروزه با توجه به پیشرفت آشنایی کاربرد آنها، در ترمیم ضایعات مورد استفاده قرار گرفته اند. فاکتورهای رشد موجود در PRP با اتصال به گیرنده های غشایی سطح سلول های بنیادی مزانشیمی، استئوبلاست ها، فیبروبلاست ها، سلول های اندوتلیال و سلولهای اپیدرمال بر سلول ها اثر گذاشته و منجر به افزایش تکثیر سلولی، تولید ماتریکس، تولید استئویید، تولید کلاژن و… می شود.

اما تفاوت زیادی بین سلول درمانی و PRP وجود دارد. سلول درمانی به پیوند سلول زنده از خود فرد یا فرد سالم دیگر با هدف بازسازی بافت بدن گفته می شود. سلول ها می توانند از منابع مختلفی مانند مغز استخوان، چربی، بند ناف، پوست و … با توجه به هدف درمانی جداسازی شده و مورد استفاده قرار گیرند. سلول ها اثرات درمانی را از طریق روش های متعددی اعمال می نمایند. سلول ها می توانند در محل آسیب لانه گزینی کنند، مواد محرک رشد ترشح کنند و در برخی موارد به سلول های دیگری تبدیل شوند. این تطبیق پذیری باعث می شود سلول درمانی به طور قدرتمندی عمل کند و امکان بالایی برای درمان بیماری ها فراهم‌ نماید، همچنین در روش سلول درمانی می توان تعداد سلول ها را با استفاده از کشت آنها در خارج از بدن افزایش داد. تاکنون عوارض جانبی قابل ملاحظه ای پس از انجام روش سلول درمانی گزارش نشده است. به گفته دانشمندان با پیشرفت علم و تکنولوژی استفاده از این سلول ها در بیماری های مختلف در حال گسترش و بهبود کیفیت عملکرد می باشد.



	

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *